Białko PAPP-A wraz z gonadotropiną kosmówkową (betaHCG) stanowią element testu podwójnego, co w połączeniu z markerami ocenianymi w czasie badania USG stanowi podstawę przesiewowego badania pierwszego trymestru w kierunku zaburzeń chromosomalnych u płodu. Test PAPP-a (test podwójny) wykonuje się pomiędzy 10, a 14 tygodniem. Samodzielnie nie ma wartości diagnostycznej, lecz jest uzupełnieniem przesiewowego badania USG pierwszego trymestru (11-14 t.c.). Badania NIE trzeba wykonywać na czczo. 

W trakcie usg prenatalnego I-go trymestru ocenia się dostępną anatomię płodu, oraz markery:

• przezierność karkową (NT),
• kość nosową (NB),
• falę przepływu krwi w przewodzie żylny (DV),
• przepływ przez zastawkę trójdzielną (TR).

Na podstawie parametrów ultrasonograficznych, wyników testu podwójnego (Testu PaPPa), oraz dodatkowych czynników takich jak np.:  wiek matki,  pochodzenie etniczne matki,  występowanie cukrzycy zależnej od insuliny,  metody zapłodnienia  (in vitro) ocenia się ryzyko trzech najczęstszych trisomii ( trisomii 21, trisomii 18 i trisomii 13).

Na temat testu podwójnego przeczytasz więcej w artykule TEST PODWÓJNY CZYLI TEST PAPP-A.