Rokowania w przypadku zespołu Edwardsa są niepomyślne. Ok. 95% ciąż kończy się wcześniej, samoistnym poronieniem, a jedynie ok. 1 na 10 żywo urodzonych dzieci przeżywa pierwszy rok życia. Do dzisiaj współczesna medycyna nie posiada skutecznej terapii zespołu Edwardsa. Niektóre wady poddawane są udanym interwencjom chirurgicznym, jednak leczenia opiera się głównie na działaniach objawowych, terapii wspomagającej i poprawiającej jakość życia. Dzieci z zespołem Edwardsa obarczone są wieloma wadami anatomicznymi, które uniemożliwiają prawidłowe oddychanie, żywienie, rozwój motoryczny i intelektualny.