Wysiłek fizyczny – za zgodą czy bez zgody lekarza?
„Sport to zdrowie” – takie powiedzenie, a zarazem przekonanie znamy nie od dzisiaj. Powszechnie bowiem wiadomo, że wysiłek fizyczny podejmowany w sposób systematyczny i zdroworozsądkowo daje wiele korzyści dla naszego organizmu, m.in. przeciwdziała mechanizmom odpowiedzialnym za rozwój chorób cywilizacyjnych, takich jak choroba wieńcowa, cukrzyca, czy nadciśnienie tętnicze. Należy jednak dostosować intensywność, długość treningu oraz rodzaj ćwiczeń indywidualnie do swoich potrzeb i możliwości.
W razie trudności w doborze rodzaju aktywności fizycznej wynikających ze strachu o własne zdrowie, bądź też uczestniczenia w obciążających treningach lub zawodach sportowych należy skonsultować się z lekarzem. Sport poza dobroczynnym wpływem, może wywoływać spore obciążenie fizyczne i psychiczne organizmu, prowadząc do powstania kontuzji lub ujawnienia się dotychczas niezdiagnozowanego schorzenia.
Według amerykańskich wytycznych dotyczących aktywności fizycznej człowieka, przed rozpoczęciem ćwiczeń lub zwiększeniem ich intensywności powinny skonsultować się z lekarzem następujące grupy osób:
- kobiety w ciąży lub w okresie połogu – w tym przypadku nie należy uprawiać sportu, który grozi upadkiem lub urazem brzucha, a w II i III trymestrze ciąży powinno się zrezygnować z ćwiczeń wykonywanych na plecach
- osoby cierpiące na choroby przewlekłe – najlepszym wyborem jest w tym przypadku wspólne z lekarzem ustalenie zakresu ćwiczeń oraz ich intensywności w oparciu o stopień zaawansowania choroby, obecności i nasilenia objawów
- osoby dotychczas nieaktywne fizycznie, które podejmując wysiłek odczuwają niepokojące objawy, takie jak kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, duszność czy zaburzenia równowagi, które dotychczas nie występowały
- dzieci i dorośli aktywni fizycznie, którzy planują uprawiać sport zawodowo, a rodzaj dyscypliny będzie wywoływać duże obciążenie organizmu