Ocenia się, że choroba zwyrodnieniowa stawów jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych, z jakimi obecnie zmagają się osoby w średnim i starszym wieku. Choroba ta polega m.in. na destrukcji i zaburzeniu budowy chrząstki stawowej i znajdującej się pod warstwą tkanki kostnej. Jej postępujący charakter sprawia, że wraz z upływem czasu, dochodzi m.in. do zaburzeń ruchomości w obrębie danego stawu i pojawienia się nawracających dolegliwości bólowych, zwłaszcza podczas jego obciążania. 

Na podstawie wielu badań oceniono, że częstość występowania objawowej choroby zwyrodnieniowej stawów na świecie wynosi, u pacjentów powyżej 60 roku życia około 13% u kobiet i 10% u mężczyzn, przy czym jednym z najczęściej zajętych przez proces choroby stawów jest staw kolanowy. Uważa się, że większa częstość rozwoju tego schorzenia u starszych kobiet związana jest m.in. z niewystarczającą produkcją estrogenów, które zapobiegają degradacji tkanki kostnej i chrzęstnej w okresie pomenopauzalnym. Z uwagi na szeroki zakres problemów, jakie niosą ze sobą przewlekłe dolegliwości bólowe i ograniczenie ruchomości wysnuto przypuszczenie, że przewlekły ból kolan może być związany z rozwojem depresji.

Szacuje się, że podobnie jak choroba zwyrodnieniowa stawów, depresja jest jednym z częstszych problemów zdrowotnych, z jakim zmagają się pacjenci, zwłaszcza ci w starszym wieku. Szacuje się, że częstość występowania depresji  u osób powyżej 55 roku życia wynosi około 13,5%. Na podstawie opublikowanego w lutym 2018 roku badania dotyczącego bólu kolan i ograniczenia ruchomości stawów na rozwój objawów depresyjnych u 548 osób starszych Japończyków, których włączono do badania, zaobserwowano, że u 11,9% z nich, w przeciągu 2-letniego okresu obserwacji, doszło do rozwoju wczesnych objawów sugerujących depresję. Oznacza to, że wcześnie rozpoznana i odpowiednio leczona choroba zwyrodnieniowa stawów może zapobiec rozwojowi w przyszłości innych przewlekłych schorzeń. Wciąż istnieje potrzeba przeprowadzenia badań, które jednoznacznie potwierdzą występowanie zaobserwowanych zależności w innych populacjach i grupach chorych m.in. u pacjentów z Europy czy Stanów Zjednoczonych.